Bakirova teza o “muslimanskom spasu” ponovo je otvorila poznati narativ prema kojem bi Bosnu i Bošnjake trebalo da spasi “Ummet”, “muslimanski svijet” ili “bijeli muslimani Evrope”. Takva retorika, kako mnogi smatraju, nije ništa drugo nego pokušaj da se skrene pažnja s političke odgovornosti i realnih problema koje je proizvela dugogodišnja vladavina SDA.
U komentarima se ističe da Izetbegovićevo prizivanje islamskog svijeta kao ključnog faktora u odbrani Bosne jednostavno ne stoji. Tokom agresije 1992–1995, nijedna muslimanska država nije ukinula embargo na oružje, slala značajniju vojnu pomoć ani izvršila ozbiljan diplomatski pritisak da zaustavi rat i genocid. Najveći oslonac bili su građani BiH, Armija RBiH, dijaspora i kasnije Sjedinjene Američke Države — ne “Ummet”.
Zato se postavlja pitanje: ako muslimanske zemlje nisu uspjele zaštititi Palestinu, Gazu, Siriju, Kašmir, Rohingye ili Ujgure, zašto bi spasavale Bosnu?
Posebno oštar osvrt dolazi na tvrdnju da je SDA uklonjena iz vlasti zato što je “muslimanska”. Kritičari poručuju da uzrok leži u korupciji, nepotizmu, urušavanju javnog sistema, odlasku mladih i stranačkom upravljanju institucijama. Podsjećaju i na izjavu Bakira Izetbegovića da je stranku “naslijedio od oca”, što se tumači kao dokaz da SDA funkcioniše više kao porodična struktura nego demokratska organizacija.
Takva politika, smatraju komentatori, hrani narativ o vječitoj ugroženosti, koji pogoduje samo korumpiranim elitama i daje dodatne argumente političkim protivnicima u unutrašnjim i regionalnim odnosima.
Naglašava se i da se prebacivanjem odgovornosti na “Ummet” zanemaruje osnovna činjenica — Bosnu mogu spasiti samo njeni građani kroz jačanje institucija, pravosuđa, ekonomije, modernizaciju društva i dolazak nove političke generacije koja neće živjeti od straha i podjela.
U zaključku se tvrdi da Bakirovo prizivanje muslimanskog svijeta nije strateška politika, nego znak političke iscrpljenosti, te da je Bosna preživjela i napredovala jedino onda kada su njeni građani sami preuzimali odgovornost za vlastitu budućnost.
